ΔΥΝΑΤΑ & "ΙΡΑΚΙΝΑ"!!!

ΔΥΝΑΤΑ & "ΙΡΑΚΙΝΑ"!!! Ε, ρε κατακαημένε Αριστοφάνη! Πού είσαι να δεις τα τέκνα σου στην τηλεόραση; Aν κάποιοι τηλεοπτικοί μαϊντανοί δεν θέλουν να σχολιάζονται και να σατιρίζονται, τότε καλά θα κάνουν να κάτσουν στην κουζίνα τους και να πουλάνε τα βιβλία τους είτε από την κουζίνα τους, είτε από το σαλόνι τους, πάντως να μην εκτίθενται στον τηλεοπτικό φακό!

Την Παρασκευή μπήκα στο διαδίκτυο και διάβασα κάποια πολύ δυσάρεστα –τουλάχιστον εγώ τότε τα έμαθα- για τον Αντώνη Τσιπρόπουλο και το site του, www.blogme.gr , το οποίο έχει χουντικά λογοκριθεί και σταματήσει τη λειτουργία του. Ένα site που δεν έκανε τίποτα άλλο από το να συγκεντρώνει σε μορφή καταλόγου και κατά ημερομηνία κάθε καινούρια καταχώρηση από όποιο blog είχε δηλωθεί. Επειδή ένας τηλεοπτικός μαϊντανός προσβλήθηκε από κάποιο σατυρικό δημοσίευμα ενός blog, ο συγκεκριμένος μαϊντανός που πουλάει τους τόμους του δεν έκανε μήνυση στον blogger που είχε δημοσιεύσει το σατυρικό σχόλιο, αλλά έκανε μήνυση στο www.blogme.gr και τον κ. Τσιπρόπουλο με αποτέλεσμα ένας νέος άνθρωπος που ξεκίνησε μια επαγγελματική σταδιοδρομία, να τού καταστρέφεται η επαγγελματική και προσωπική ζωή. Περιστατικά που μας γυρίζουν τρεις δεκαετίες πίσω, σε εποχές γύψινες. Μπήκα και στην ιστοσελίδα-ημερολόγιο που είχε τα συγκεκριμένα σατυρικά δημοσιεύματα στο funel.blogspot.com για τον μηνυτή-τηλεοπτικό μαϊντανό. Αν και ήταν λίγο ακραία τα σατυρικά σκίτσα –δεν ξέρω όμως αν τα πολύ ακραία σατυρικά animations μπήκαν μετά την παρεκτροπή του τηλεψώνιου- εκείνο που εγώ έχω να πω είναι ότι αν κάποιοι τηλεοπτικοί μαϊντανοί δεν θέλουν να σχολιάζονται και να σατιρίζονται, τότε καλά θα κάνουν να κάτσουν στην κουζίνα τους και να πουλάνε τα βιβλία τους είτε από την κουζίνα τους, είτε από το σαλόνι τους, πάντως να μην εκτίθενται στον τηλεοπτικό φακό! Εύχομαι σύντομα στην επαναλειτουργία του blogme.gr, μα κυρίως στον εκδημοκρατισμό και στον απόλυτο σεβασμό της άποψης του άλλου, ακόμα κι αν ο άλλος υποστηρίζει με ακραίο σατυρικό τρόπο την άποψή του! Τα σχετικά site: www.blogme.gr funel.blogspot.com Σχετικά δημοσιεύματα στις σημερινές κυριακάτικες εφημερίδες “Ελευθεροτυπία” και “Καθημερινή”: http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=19049324 http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_67220_05/11/2006_204034 Jimmy Bloody Rose Κορυδαλλός, 06.11.06

η λάμψη των ματιών σου

Χτες βράδυ πήρα τη λάμψη των ματιών σου μαζί μου
Και φώτισαν τα σκοτεινά μου όνειρα
Χτες βράδυ πήρα το γέλιο των χειλιών σου μαζί μου
Και ζέσταναν τις κρύες γωνιές της ψυχής μου
Με ρώτησες «από πού βγαίνει το όνομα»
Και γιατί είμαι έτσι, τόσο σκοτεινός
Έσκυψα το κεφάλι μου και δεν απάντησα
Σιώπησα

Γράφτηκε Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2006, ώρα 03:01 για την καινούρια μούσα μου!
Jimmy Bloody Rose
Κορυδαλλός

Δεν Θα Πάψω Να Χαμογελώ!Δεν Θα Πάψω Να Προσπαθώ!

Φίλοι και φίλες Bloody Roses καλώς ήρθατε για άλλη μια φορά στο δίαυλο επικοινωνίας μας!

Την Κυριακή 17/9/2006 είχα αποφασίσει να σταματήσω την εκπομπή μου «Μπαλάντες Γραμμένες Στο Αίμα» εξαιτίας ενός σοβαρού σοκ που πέρασα, γιατί έτσι νόμιζα ότι θα ήταν καλύτερα, για εκείνους που με έχουν ανάγκη, για εσάς που με ακούτε –για να μην ακούτε έναν μίζερο παραγωγό- και για μένα, για να αποστασιοποιηθώ λίγο και να ηρεμίσω. Έτσι ηλιθιοδώς νόμιζα! Όμως η αλήθεια δεν ήταν αυτή που αρχικώς είχα προβλέψει! Κι ευτυχώς που το κατάλαβα νωρίς!

Την περασμένη Παρασκευή το βράδυ (29/9/2006) δεν άντεξα και μπήκα και έκανα κανονικά εκπομπή! Είχα ανοίξει το winamp από τις 20:30 στον Deos κι όσο πλησίαζε η ώρα κάτι με έπνιγε! Μου έλειπε η επικοινωνία! Έτσι λοιπόν κατά τις 22:45 δεν άντεξα άλλο και ζήτησα από τον Tolis_ch να συνεχίσω εγώ κι έτσι έγινε!

Συγγνώμη, για το άσχημο φλασάκι που είχα φάει εξαιτίας του σοκ που πέρασα. Δεν ξέρω πόσο θα έχω την πολυτέλεια του χρόνου ή την ψυχική διάθεση να κάνω εκπομπή. Πάντως το μόνο σίγουρο που κατάλαβα καλά –κι αυτό να το θυμάστε πάντα φίλοι μου– είναι ότι δεν πρέπει να σταματάμε να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και κατά συνέπεια μας κάνουν να χαμογελάμε, γιατί μετά δεν θα μπορούμε να δώσουμε χαμόγελο και σε εκείνους που το έχουν ανάγκη! Στους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπάνε, γιατί το χαμόγελό μας τούς δίνει ζωή, αφού μεταδίδεται και σε εκείνους το χαμόγελό μας κι έτσι παίρνουν δύναμη για να συνεχίσουν να στέκονται όρθιοι.

Τα πάντα είναι θέμα θετικής και αρνητικής ενέργειας! Πιστεύω απόλυτα στην μεταδοτικότητα της ενέργειας! Θετική ενέργεια έχεις και δίνεις; Θετικό αποτέλεσμα θα έχεις στη ζωή σου! Αρνητική ενέργεια δίνεις; Τότε θα ζεις πάντα μες τη μιζέρια και μιζέρια θα μεταδίδεις και στους γύρω σου!

Έτσι λοιπόν όπως καταλάβατε μετάνιωσα κι αποφάσισα να συνεχίσω να σας κρατάω παρέα κανονικά κάθε Παρασκευή 22:00-00:00 με τις πιο ερωτικές «Μπαλάντες Γραμμένες Στο Αίμα» και πάντα στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του MusicHeaven.

Κάποιοι σίγουρα μπορεί να πουν ότι το όλο πράγμα ήταν μια κακόγουστη σκηνοθεσία για διαφημιστικούς λόγους. «Τέλος» – «Επιστροφή». Να ‘χαμε, να λέγαμε. Δεν είμαι τόσο μικρόψυχος να εκμεταλλεύομαι καταστάσεις για μαλακίες! Όσοι με ακούτε, όσοι με διαβάζετε, όσοι με έχετε συναντήσει, μα κυρίως όσοι με έχετε ζήσει και με ξέρετε, ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι δεν κάνω μαλακίες!

Ευχαριστώ για την κατανόηση!

Jimmy Bloody Rose
Κορυδαλλός
Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2006, 00:37

...ΣΤΗΝ Α!

Φίλοι και φίλες bloody roses καλώς ήρθατε και πάλι εδώ να μοιραστώ μαζί σας τα τελευταία μου σημαντικά συναισθήματα, τις τελευταίες μου σημαντικές σκέψεις. Με την ευκαιρία να σας ευχηθώ Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά μιας και είναι το πρώτο μου post μετά το Πάσχα, αλλά έχω την εντύπωση ότι στις μέρες μας ο μόνος ικανός να αναστηθεί είναι Εκείνος και ουδείς άλλος! Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκοπό να αναρτήσω ξανά άρθρο μου τουλάχιστον μέχρι από τεχνικής άποψης να έχω όλα εκείνα τα μέσα που θα κάνουν πιο εύκολο να τα ανεβάζω στην ιστοσελίδα μου. Τελευταία κοντεύω να μάθω μόνος μου τη γλώσσα των html αρχείων και να γίνω web designer, αλλά ας είναι! Αυτή είναι και η αξία να μαθαίνεις νέα πράγματα αρκεί όμως να μη σου σπάνε τα νεύρα μέχρι για παράδειγμα να «ανεβάσεις» σωστά το λογότυπό σου!!!

Την προηγούμενη Πέμπτη (11/5/2006) γύρισα το απόγευμα σπίτι και ως συνήθως έφτιαξα ένα καφέ και άραξα στο μπαλκόνι του σπιτιού μου με την εφημερίδα για να χαλαρώσω μετά από άλλη μια εξαντλητική μέρα στη δουλειά. Ένα από τα κύρια άρθρα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» αφορούσε μια δημόσιο υπάλληλο του Υπουργείου Πολιτισμού (Τι ειρωνεία!!!!!) η οποία ήταν νεφροπαθείς και παρόλο το σοβαρό πρόβλημα της υγείας της, παρόλο που υπηρετούσε στην πόλη της 28 χρόνια, το Υπουργείο Πολιτισμού έκρινε πως έπρεπε να μετατεθεί σε πόλη όπου δεν υπήρχε νοσοκομείο με τμήμα για τους νεφροπαθείς!!! Το κοντινότερο βρίσκεται 3 ώρες από την πόλη που την μεταθέτουν!

Το όλο γεγονός προκαλεί πολλά ερωτηματικά όπως για παράδειγμα 28 ολόκληρα χρόνια τη χρειαζόντουσαν στην πόλη που ήταν και τώρα οι ανάγκες έπαψαν να υπάρχουν; Και πρέπει να μετατεθεί για να καλύψει ανάγκες αλλού; Ξοδέψαμε πολλά πολλά δις ευρώ για να κάνουμε ολυμπιακούς αγώνες και να κάνουμε τη μόστρα μας σε όλο τον κόσμο, να επιδείξουμε σε όλους πόσο πολιτισμένοι είμαστε και μόλις 2 χρόνια μετά το Υπουργείο Πολιτισμού!!!!! μεταθέτει νεφροπαθή σε πόλη όπου δεν υπάρχει νοσοκομείο με αντίστοιχο τμήμα; Είμαστε σοβαροί ή μήπως σε τούτη εδώ τη χώρα έχει χαθεί κάθε ίχνος κατανόησης και σεβασμού προς κάθε ζωντανό οργανισμό, κάθε ύπαρξη που προσπαθεί αξιοπρεπώς να σταθεί στα πόδια της;!

Δεν έχω την πρόθεση να γίνω κακό σπυρί στον κώλο κανενός! Δεν έχω την πρόθεση να γίνω ενοχλητικό τσιμπούρι στο σβέρκο κανενός! Αλλά πίσω από κάθε κραυγή, πίσω από κάθε φωνή αγωνίας κρύβεται μια ιστορία! Μια ιστορία που σοκάρει μόνο αν την ζήσεις! Γιατί σήμερα δεν μας ενδιαφέρει τίποτα άλλο πέρα απ’ τον κώλο μας! Πώς θα τον βολέψουμε καλύτερα και αναπαυτικότερα! Η ιστορία της συγκεκριμένης υπαλλήλου με σόκαρε και αμέσως άρχισε να παίζει πάλι στο μυαλό μου μια από της «ταινίες» που κατά καιρούς βασανίζουν την ψυχή μου…!

Ήταν περίπου τέτοια εποχή το 1992, 14 ολόκληρα χρόνια πριν! Εκείνο το Πάσχα ήταν η τελευταία φορά που είδα την Α να χαμογελάει. Είχε να δει πολλές δεκαετίες τα παιδιά και τα εγγόνια του συγχωρεμένου αδερφού της Νικόλα απ’ την Αμερική και εκείνο το Πάσχα είχαν έρθει στην Ελλάδα για ολιγοήμερες διακοπές. Αυτό ήταν το τελευταίο της χαμόγελο! Μετά άρχισε να συννεφιάζει, να σκοτεινιάζει. Οι γιατροί μας το είχαν ξεκαθαρίσει. Το τελευταίο μόσχευμα στη τελευταία αρτηρία της είχε πρόβλημα. Μπορεί τα χρόνια να έχουν πια περάσει και να μη θυμάμαι καλά τους ακριβείς ιατρικούς όρους, άλλα εκείνο που θυμάμαι πολύ καλά ήταν η αγωνία σε όλους μας για το τί μέλλει γενέσθαι. Δεν είχε πλέον τρόπο να συνεχίσει να κάνει αιμοκάθαρση μέσω μοσχεύματος στην αρτηρία της. Δεν είχε μείνει και καμία 7 χρόνια στην αιμοκάθαρση! 7 ολόκληρα χρόνια καθημερινού Γολγοθά! Μέρα παρά μέρα στο μηχάνημα. Πόσες φορές είχε πεθάνει και αναστηθεί πάνω εκεί ούτε η ίδια δεν θυμόταν!

Έτσι λοιπόν το συντομότερο θα έπρεπε να υποβληθεί σε επέμβαση για να της τοποθετήσουν κάτι σα σακούλα στην κοιλιά της όπου θα υπήρχε ένα υγρό για να καθαρίζει το αίμα με την υποστήριξη κάποιου μηχανήματος. Σας είπα, ακριβείς όρους και λεπτομέρειες μη με ρωτάτε, δεν θυμάμαι, αν θέλετε να μάθετε περισσότερα ανοίξτε κανένα βιβλίο ή πηγαίνετε σε κάποια σχετική επιστημονική ιστοσελίδα. Με τη νέα μέθοδο επιβαλλόταν να βρεθεί ένα σπίτι το οποίο θα έπρεπε να απολυμαίνεται τουλάχιστον το δωμάτιο που θα υποβαλλόταν την όλη «σταύρωση». Η αγωνία και το τρέξιμο εκείνης της περιόδου θα μου μείνουν πάντα χαραγμένα στη μνήμη μου.

Ένα μήνα αργότερα ξημέρωσε η μέρα που θα άφηνε την τελευταία της πνοή πάνω στο μηχάνημα, πριν προλάβει να υποστεί και άλλες επεμβάσεις και μπει σε σπίτι-γυάλα. Ήταν Πέμπτη 11 Ιουνίου 1992 εγώ έδινα νέα ελληνικά και καλλιτεχνικά και όταν γύρισα σπίτι έμαθα το δυσάρεστο. Τι απαίσια μέρα! Το ειρωνικό της ιστορίας είναι ότι πέρα από όλα εκείνο το απόγευμα θα έπρεπε να προσπαθήσω να συγκεντρωθώ και να διαβάσω για το τελευταίο μάθημα που ήταν ανθρωπολογία! Αντε να διαβάσεις για το ουρολογικό-νεφρικό σύστημα! Για την ιστορία το πνεύμα της με βοήθησε, πάντα με βοηθούσε και ακόμη και σήμερα με βοηθά για να στέκομαι στα πόδια μου!

Ίσως το Γολγοθά της Α να μην τον ένιωσα απόλυτα, καθώς δεν ήμουν εγώ νεφροπαθής, αλλά εκείνη. Αλλά αν θέλετε να καταλάβετε λίγο περισσότερο ένα νεφροπαθή θα σας πω να επιβάλλεται στον εαυτό σας να πίνει από υγρά μόνο ένα ποτήρι νερό την ημέρα! Βία 1,5 ποτήρι νερό! Αυτό τα λέει όλα! Όσο για τον Πολιτισμό που προωθεί, προστατεύει και στηρίζει το σχετικό Υπουργείο, αυτός έχει πεθάνει! Έχουν περάσει άλλωστε χιλιάδες χρόνια από το ξεκίνημα του, πού να αντέξει κι αυτός τόσα πολλά χρόνια;!!!

Ο εγγονός της,
Jimmy Bloody Rose
Κορυδαλλός

ΕΓΚΑΙΝΙΑ BLOODYROSE.GR

Φίλοι και φίλες bloody roses καλώς ήρθατε στο νέο μου χώρο! Μεγάλη Δευτέρα 17 Απριλίου 2006 και το bloodyrose.gr είναι πλέον πραγματικότητα! Δεν ξέρω που μπορεί να με οδηγήσει αυτή η νέα μου ενασχόληση – προσπάθεια, το μόνο που ξέρω είναι πως το μόνο που θέλω να κάνω πλέον στη ζωή μου είναι να προσπαθήσω να κάνω τα χαμένα μου όνειρα πραγματικότητα ή τουλάχιστον να τα πλησιάσω, όσα από αυτά δεν έχουν χαθεί τελείως. Την ανάγκη αυτή την νιώθω τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ίσως γιατί τώρα δεν με νοιάζει τίποτα πέραν από το να είμαι εγώ καλά και να κάνω ό,τι με κάνει να χαμογελώ.

Το διαδίκτυο πάντα με γοήτευε. Το να μπορεί οποιοσδήποτε να έχει το δικό του βήμα και μέσω αυτού να εκφράζεται ελεύθερα, χωρίς να απαιτούνται ιδιαίτερα εξειδικευμένες γνώσεις και κυρίως χωρίς να απαιτούνται πολλά χρήματα ή μηχανήματα το θεωρούσα ως την υπέρτατη κατάκτηση και εξέλιξη της δημοκρατίας μας. Το δικό μου site το φανταζόμουν από τα πρώτα μου δειλά αλλά ενθουσιώδη σερφαρίσματα στο διαδίκτυο, εκεί γύρω στο 1998 και να που επιτέλους ένα από τα όνειρά μου γίνεται πραγματικότητα! Ή μάλλον καλύτερα ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ! Γιατί αν δεν αποφασίσουμε εμείς οι ίδιοι να τα πραγματοποιήσουμε, τότε ποιος πρέπει να πραγματοποιήσει τα δικά μας όνειρά; Μήπως ο γείτονας; Δεν νομίζω!

Την υλοποίηση του bloodyrose.gr τη ξεκίνησα αρχές Μαρτίου, οπότε και άρχισε ένας μικρός Γολγοθάς! Ήθελα το site μου να έχει το όνομα που με φωνάζουν οι φίλοι μου, ή καλύτερα τους έκανα να με φωνάζουν έτσι από το 1994-1995, το knick name μου, το όνομα με το οποίο με «βάφτισα», το όνομά μου! Bloody rose! Έτσι λοιπόν το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να το κατοχυρώσω. Με τι κατάληξη όμως; Στην Ελλάδα οι πιο γνωστές και κοινές στη χρήση καταλήξεις είναι .gr και .com. Τις ήθελα και τις δύο για να είναι εύκολο σε κάποιον να με βρει και να είναι εύκολο να το θυμάται. Το πρώτο ήταν εύκολο, γιατί δεν είχε κατοχυρωθεί, το δεύτερο όμως ήταν λίγο δύσκολο, γιατί ήταν κατοχυρωμένο domain name, αλλά ευτυχώς προς πώληση. Εκεί είναι που αρχίζει ο μικρός Γολγοθάς που σας έγραφα προηγουμένως! Τρέξιμο σε τράπεζα για έκδοση δανείου, τρέξιμο για κάποια γραφειοκρατικής φύσεως προβλήματα με την τράπεζα, τα οποία λύθηκαν μεν, με καθυστέρησαν αρκετά δε! Ύστερα ήρθε η ώρα της αγοράς που εκεί ήταν η περίοδος «σου σπάω νεύρα μέχρι να με βρίσεις»!!! Και αυτό γιατί μετά την αγορά του bloodyrose.com, έπρεπε να περιμένω κάτι παραπάνω από δύο ολόκληρες εβδομάδες, αφού έδωσα τα χρήματα και να τους στείλω 3 e-mails πιέζοντας τους προκειμένου να αρχίσει η διαδικασία μεταβίβασης του bloodyrose.com σε εμένα. Αυτές οι δύο εβδομάδες μου φάνηκαν αιώνες! Να τα ‘χεις σκάσει χοντρά σε site του εξωτερικού και να μην ξέρεις αν πιάστηκες Κώτσος ή όχι!!!!! ΧΑΧΑ! Τέλος καλό, όλα καλά! Έτσι λοιπόν τα domain name “bloodyrose.gr”, “bloodyroses.gr”, “jimmybloodyrose.gr” και “bloodyrose.com” (για το οποίο και όλη η φασαρία!) ανήκουν σε εμένα και οδηγούν στο χώρο όπου βρίσκεστε τώρα και με διαβάζετε.

Τι θα είναι όμως το bloodyrose.gr και τι θα περιέχει; Σίγουρα δεν θα έχει τίποτα σεξουαλικού χαρακτήρα ή εμπορικού χαρακτήρα. Αν ποτέ μπείτε και βρείτε μια γυμνή γκόμενα ή μία φόρμα συμπλήρωσης της πιστωτικής σας κάρτας, τότε ή χάκερς το έχουν καταλάβει ή εγώ το σταμάτησα και το μεταβίβασα σε άλλον ιδιοκτήτη!!! Το site είναι ερασιτεχνικό και έτσι θα μείνει! Σίγουρα δεν θα είναι ούτε ψυχαγωγικό, ούτε ενημερωτικό! Δεν αποκλείω στο μέλλον να πάρει οποιαδήποτε από τις δύο μορφές πάντως προς το παρόν το μόνο που μπορεί να είναι με τους υπάρχοντα διαθέσιμους πόρους είναι blog! Ή αν προτιμάτε ελληνιστί ημερολόγιο. Εδώ μέσα θα μπαίνω και θα γράφω για οτιδήποτε μου τη βαράει, με την καλή ή την κακή έννοια! Αλλά πάντα χωρίς καμία μορφή αυτολογοκρισίας!

Στην αρχή ακόμη και η μορφή του θα είναι απλή, αργότερα όμως όσο περνάει ο καιρός θα εμπλουτίζεται και εύχομαι κάποια στιγμή να γίνει ένας από τους πιο ενδιαφέροντες και πιο πολυσύχναστους χώρους του διαδικτύου. Μη νομίζετε ότι είμαι και κανένας σχετικός με το διαδίκτυο και τους υπολογιστές, δεν έχω σπουδάσει και προγραμματιστής ή σχεδιαστής ιστοσελίδων! Τη σχεδίαση ιστοσελίδων τώρα την ανακαλύπτω και τη μαθαίνω πειραματιζόμενος….!!!!! Και παρεμπιπτόντως μιας και το έφερε η κουβέντα θα ήθελα να ευχαριστήσω πάρα πολύ όλους τους ανθρώπους της OTEnet που με βοήθησαν και με έμαθαν πώς να το κάνω! Ειδικά τις πρώτες μέρες να παλεύω να ανεβάσω μια δική μου σελίδα “under construction” και να μην μπορώ! ΧΑΧΑ! Τρελό γέλιο!

Κλείνοντας την πρώτη μας συνάντηση θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι περιμένω και τα δικά σας κείμενα ή σχόλια να τα ανεβάσω στη σελίδα μου! Εύχομαι η ιστοσελίδα μου που ξεκίνησε σήμερα και έχει ίδια γενέθλια ημέρα με τον δημιουργό της να είναι ένα όμορφο ταξίδι που θα κρατήσει πολύ και θα γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρον! Και για μένα και για εσάς!

Jimmy Bloody Rose
Κορυδαλλός, 17.04.06

Η Αρχή Στο Jimmy Rose MSN Group

Καλησπέρα απόψε Πέμπτη 2/3/2006 ένιωσα την ανάγκη να ξεκινήσω αυτό το εγχείρημά μου, ένιωσα την ανάγκη να γράψω και να εκφραστώ ελεύθερα για ό,τι έχει εγκατασταθεί τους τελευταίους μήνες στον εγκέφαλό μου! Η νέα μου αυτή προσπάθεια δεν έχει κανένα «καραψωνισμένο» σκοπό που συνήθως πιάνει κάθε μεγάλη ψωνάρα που σέβεται τον εγωπαθή εαυτό της! Είναι απλώς μια ανάγκη ελεύθερης έκφρασης, μια ανάγκη ελεύθερου κραξίματος, χωρίς να αισθάνομαι τύψεις μήπως φέρω κάποιον τρίτο που μεταδίδει τις σκέψεις μου σε τυχόν δύσκολη θέση και τελικώς χωρίς θέση εργασίας!

Είναι πολλές οι φορές που έχω αισθανθεί με αυτά που γράφω στα μηνύματά μου και μεταδίδουν οι «ράδιο-φίλοι» μου στις εκπομπές τους στις οποίες συμμετέχω, ότι μπορεί να τους φέρνω σε δύσκολη θέση, αναγκάζοντας τους, είτε διαφωνούν, είτε συμφωνούν, είτε είναι διαφημιστικά προς ανταγωνιστές τους, είτε δυσφημιστικά προς την εργοδοσία τους, να τα διαβάσουν, μόνο και μόνο για να μη χάσουν ένα πιστό ακροατή τους. Επειδή στο παρελθόν το ένιωσα για κάποιο φίλο ο οποίος σήμερα δυστυχώς είναι εκτός ραδιoφώνου, είχα αποφασίσει από το καλοκαίρι να δημιουργήσω μια μικρή γωνιά στο διαδίκτυο όπου θα έχω τη δυνατότητα να γράφω ό,τι θέλω, για ό,τι πιστεύω, χωρίς να έχω το φόβο μήπως φέρω κάποιο φίλο μου σε δύσκολη θέση, ώστε να αποφεύγω να αυτολογοκρίνομαι.

Έτσι λοιπόν αποφάσισα να δημιουργήσω αυτήν εδώ τη μικρή γωνιά του διαδικτύου όπου θα μπορώ να γράφω οτιδήποτε μου κατεβαίνει στη κούτρα μου, για οποιοδήποτε θέμα μου κάνει κλικ, και για οποιοδήποτε πρόσωπο με εξιτάρει ή μου τη σπάει! Ελεύθερα! Ανεξάρτητα! Καυστικά! Μια ελεύθερη κραυγή που θα είναι η ίδια υπεύθυνη για ό,τι γράφει κι όχι τρίτοι, που τελικώς δεν θα έπρεπε να ευθύνονται για υπαιτιότητες άλλων! Σε αυτόν εδώ το χώρο θα με βρίσκετε όποτε έχω τις μαύρες μου και θέλω να βρίσω, να φωνάξω και να κράξω! Εδώ θα με βρίσκετε και τις λίγες φορές που θέλω να γελάσω, συνήθως από νευρικότητα και πολύ σπανιότερα από χαρά! Μέσα από εδώ θα μοιράζομαι τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου μαζί σας, γιατί έτσι γουστάρω κι έτσι θα γούσταρα να γουστάρατε κι εσείς, κάνοντας το ίδιο!

Σκοπός μου; Όχι δε θέλω να το παίξω δημοσιογράφος, ποιος θα ήθελε άλλωστε στις μέρες μας να γίνει πχ ένας οσφυοκάμπτης που δεν μπορεί να αντισταθεί στο ψέμα και να πει τα πράγματα ως έχουν, ή ποιος θα ήθελε να κάνει ότι είχε αποθυμένο παίζοντας το “big boss man”!!! (Τι να κάνουμε τα λεφτά είναι πολλά….και οι Γερμανοί είναι φίλοι μας! ) Άλλωστε δε θα μπορούσα, γιατί δεν είμαι και ο καλύτερος χειριστής της ελληνικής γλώσσας που ένας δημοσιογράφος θα έπρεπε να είναι!

Επίσης αν περιμένατε να είναι εδώ άλλο ένα ημερολόγιο που θα διαβάζετε ό,τι πικάντικο ή μη συμβαίνει στη ζωή μου, πάλι θα πέσετε έξω, γιατί δεν είναι και το καλύτερό μου να βγάζω τα προσωπικά μου φόρα παρτίδα, αν και στην εποχή μας είναι πολύ της μόδας και συνηθισμένο να βγεις για να κράξεις όποιον-α σε έκανε bloody rose! Εξάλλου θεωρώ ανήθικο και πολύ πρόστυχο το να κατηγορείς όποιον, ή όποια αγάπησες μόνο και μόνο επειδή σε πλήγωσε και εσύ το μόνο που σου έχει μείνει είναι ο ανικανοποίητος εγωισμός σου και μοναδικός σου σκοπός είναι η ηδονή του «εγώ» σου!!!!!

Όχι βέβαια ότι έχω και κάποιο κόλλημα να πω την αλήθεια της ζωής μου, κάθε άλλο! Ίσα – ίσα που κάποιες φορές θα αναφέρομαι και σε προσωπικές μου ιστορίες και δεδομένα. Αλλά αυτό που θα ήθελα να ξεκαθαρίσω είναι ότι αυτό δεν θα γίνεται άνευ λόγου και αιτίας, μόνο και μόνο για να προβάλλω το όποιο δίκιο μου –αν έχω δίκιο- άλλα μόνο αν χρειάζεται ή αν το νιώθω!

Αυτή εδώ η μικρή γωνιά του διαδικτύου θα ήθελα να γίνει μια ελεύθερη γωνιά που δεν θα χωρά καμία μορφής λογοκρισίας και ο καθένας θα μπορεί να εκφράζεται απόλυτα ελεύθερα! Κι επειδή αν έμαθα κάτι από τους δικούς μου αυτό είναι η απόλυτη ανεκτικότητα της διαφορετικής άποψης του άλλου και της διαφορετικότητας του, σε αυτό εδώ το site ξεχάστε τις λέξεις “delete”, “ban” και άλλες παρεμφερείς που προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτές επιβάλλεται να υπάρχουν για τη σωστή λειτουργία της δημοκρατίας μας!!!!! Εμένα πάλι οι λέξεις “delete” και “ban” μάλλον με παραπέμπουν σε απολυταρχικά καθεστώτα που για να προστατευθούν εξόριζαν, φυλάκιζαν, και βασάνιζαν προκειμένου να κάνουν κάποιους «απροσάρμοστους» να βγάλουν το σκασμό και να προσαρμοστούν με τους υπόλοιπους φοβισμένους! Έτσι λοιπόν εδώ ακόμη κι εμένα να βρίσετε, ακόμη και άνευ λόγου κι αιτίας, δεν πρόκειται ούτε να σβήσω το μήνυμά σας, ούτε βέβαια να σας διαγράψω από μέλη. Άλλωστε γουστάρω με χίλια να διαβάζω μηνύματα άλλων ό,τι κι αν είναι αυτά.

Τέλος θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι εδώ μέσα δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να βρείτε οτιδήποτε έχει σχέση με πωλήσεις και φράγκα, ήτοι sex, πιστωτικές κάρτες κι οτιδήποτε άλλο μπορεί να νομίζετε ότι μπορεί να έχει σχέση με τη τσέπη μου! Η τσέπη μου εξάλλου τροφοδοτείται από την εργασία μου. Εδώ δεν είναι η εργασία μου είναι το χόμπι μου, η καύλα μου κι επειδή αν έχω ορκιστεί τελευταία για κάτι, αυτό είναι να κάνω ό,τι μου κατεβαίνει κι ό,τι γουστάρω, με μια λέξη την καύλα μου, αυτό και θα κάνω! Επιπλέον αν νομίζετε ότι μέσα από εδώ με νοιάζει να βγάλω γκόμενα πάλι γελιέστε και μάλιστα οικτρά! Αλλά δεν έχει καμία σημασία ό,τι κι αν πω τώρα, θα με δείτε, θα με διαβάσετε –ελπίζω- και θα με κρίνετε εσείς στη πορεία! Για αυτό λοιπόν μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα, “η νεκροψία θα δείξει”, όπως έλεγε κι ο αγαπημένος μου ραδιοφωνικός παραγωγός Κώστας Μυλωνάς.

Jimmy Bloody Rose
Κορυδαλλός, 02.03.06